یه مدت مدیدیه روابط خاکستری ه مایل به سیاه.

دلیل تا بخوای زیاده و تا بخوای معلوم نیست

ولی درست همون موقعی که فکر میکنی دیگه هیچی برات مهم نیست یه چیزایی میشه که میبینی نه انگاز هنوز برات مهمه یه چیزایی

امشب که همسر اومد خونه دستش چند تا فلایر از یه مغازه ی خوب بود؛ دیرتر هم اومده بود خونه، من ته دلم یه آن حس کردم شاید رفته برای قبولی من یه چیزی خریده! هر چند همون روز چند تا شیرینی گرفت آورد خونه، ولی نمیدونم کجای روحم بود که خوشحال شد یهو، انگار یه حس خوبی پیچید تو دلم که نه انگار هنوز میشه امید بست.

بعد هی دلم خواست زودتر شب شه بیاد بدش بهم، الان که مینویسم خندم میگیره ولی اون حس اون موقعم زیبا بود برام واقعا.

حتی رفتم کیفش رو هم نگاه کردم دیدم نبود گفتم شاید جایی قایم کرده.

خیلی خیال پردازی خوبی بود.

وقتی تو حرفاش گفت این فلایر ها تبلیغی رو از صندوق پست آورده یهو دلم گرفت. خیلی . میدونم که مدت هاست دیگه از این توقع ها ندارم ازش ولی یه جوری دلم خواست..

همه ی خانواده و دوست و فامیل آدم که کنارش نباشن لاجرم نگاه روح خیلی زوم میکنه رو همسر.

امشب دلم خیلی گرفت...