این که کجا بودم، چرا، چطور و با چه نتیجه ای و چه فراز و فرودی اینقدر طولانیه که نمیدونم از کجاش بنویسم،

بهتره از حال و هوای در لحظه ام شروع کنم به نوشتن، مطمئنم کم کم دسنم گرم میشه ونوشتنم آغاز میشه از روزهای رفته، ایده های نو،

یه غروب پاییزیه، شاپرک تو تختش روبروم خوابه، یه شیرینی دست ساز با یه لیوان چای کنار دستمه، درختای زرد و نارنجی روبروی پنجره ی اتاق خواب حالم رو دگرگون میکنه.