فردا داریم میریم برای شروع یه برهه ی دیگه از زندگی اقدام کنیم، برای رفتن به یه کشور دیگه، یه حال و هوای دیگه، یه سرنوشت دیگه..

به این فکر میکنم که چه رها شدیم و راحت، انگار نه انگار میخوایم باروبندیل ببندیم بریم یه کشور جدید، انگار میخوایم از این طبقه ی خونه بریم طبقه ی بعدی، ما کِی انقدر سبک شدیم؟

نیمه ی پر لیوان یه تجربه ی جدیده، آشنایی با زبان و فرهنگ متفاوت، آمدن مقداری پول به سیستم زندگی، دنیا دیده شدن، تجربه ی کاری و درسی در محیط دانشگاهی جدیده، تغییر سطح زندگیه...
نیمه ی خالی لیوان دوباره کوچ ه، زبان بسیار نا آشنا، از دست دادن دوست هایی که اینجا به سختی وبا ظرافت بدست آوردی، محیط ناآشنا و نابلد، در رفت و آمد بودن من و خستگی راه،...

من از کوچ خوشم میاد، من از تجربه های جدید لذت میبرم، من از این راهِ خود خواسته مشعوفم، پس امید دارم همه چیز خوب پیش بره.