من به نسل کودکان امروز امیدوارم، خیلی.
اگر نسل های قبلی رو حتی تا همین دهه هفتادی ها رو میشه نسل سوخته یا حتی جزغاله نامید ولی من به آینده نسل کودکان امروز ایران خوشبینم، حس می کنم یک انق/لاب بزرگی در زمینه مادرانگی، پدرانگی، و رشد کودک در ایران ایجاد شده. چه در زمینه تربیت، چه در زمینه تغذیه، واقعا افزایش سطح آگاهی ها مشهوده.( میدونم که شاید این تغییر نگرش در خانواده های متوسط به بالای جامعه باشه و هنوز خیلی راه درازی داشته باشه در شهر های کوچک و روستاهای ایران، ولی منظور من آغاز یه حرکت اصلاحی و رو به جلو هست)
نقش اینترنت رو نمیشه نادیده گرفت در این گسترش سطح دانش کودک یاری، خوندن این همه وبلاگ مامان ها و باباهایی که به ویژگی های متنوع بچه ها احترام میذارند، در مورد تعذیه کودکشون پر از دغدغه هستند در جهت سلامت بیشتر، ایجاد محیط پر از آرامش برای روح کودکشون، وقت گذاری بیشتر برای بازی با کودک و پرورش شخصیت او و افزایش سطح مطالعه در بین والدین واقعا قابل توجه هست.
و من خوشحالم که قراره نسل بعدی انسان های کم عقده تر، سالم تر، شاد تر، آشنا تر به خودِ واقعی،و در کل صلح طلب تری باشند.
No comments:
Post a Comment