بعد از1 سال و نیم دوباره دوچرخه سواری رو شروع کردم، بعد از ظهرها که بعد از تحویل قند و عسل به همسر کوله به پشت آماده میشم برم دانشگاه، ته دلم پر از ذوقه برای دوچرخه سواری.

خداییش تو این هوای ناب و بعد از این همه مدت کیف بچه به دست و کالسکه داری حس "خودبودن"خاصی به آدم میده.

باید یادم بمونه یه روزایی چقدر از داشتن همین دوچرخه تو زندگی هم لبالب از خوشی میشدم..