دیشب تا صبح خواب بد دیدم، خواب طناب دار، خواب های تب دار، خواب یه مادر کّرد که داره به کردی مور( نوعی نجوای کردی برای مرگ عزیز) میخونه، خواب آدم هایی با دندان های پرخون و چشم های مکار و خنده های احمقانه ، درست مثل فیلم ها
از صبح دارم به غم های آشکار و نهان خودم و هموطنم فکرمیکنم، امان از این سردردِ کشدارررر