انگار یکی از بزرگترین نتایج داشتن بچه افزایش صبر و تحمل هست، مثلا وقتی می بینی بچه آرومه و صداش نمیاد تا بخوای یه نفسی تازه کنی و لم بدی رو مبل می بینی صدای ملچ ملوچش به راه، می بنی رفته تو دستشویی و داره با به هیجانی کفِ دمپایی دستشویی رو می خوره آب هم از لب و لوچه اش آویزونه، این وسط چه چیزی تغییر کرده که به جای جیغ خنده ات میگیره به این اشتیاق ..

یا وقتی می بینی داره با هیجان مجله هنر آشپزی که این دفعه از ایران آوردی و مامانه برات خرید و تو خیلی دوستش داری رو برگ برگ پاره میکنه و با هر برگی که پاره میکنه از ته دل میخنده، باز هم به جای جیغ خنده ات میگیره به این اشتیاق..

صبور میشه آدم تو همه ی ابعاد زندگی..