هنوز هیچ تصوری از راه رفتن پسرک ندارم، باید خیلی بامزه باشه این تن نرم و هنوز 1متر نشده اش رو روی دو پاش ببینم، به قول دوستی باید خیلی فانی باشه! این کج راه رفتن و تلو تلو خوردن یه موجود نرم و خندان، حتما دلم تنگ میشه برای این چاردست و پا رفتنش به خصوص وقتی دنبالش میدوم و اونم با جیغ و ختده تند تند حرکت میکنه و نپی اش این ور اون ور میره!
اینو نوشتم تا بدونم چقدر هیجان دارم که ببینم پسرک بی کمک داره راه میره.
No comments:
Post a Comment