هنوز ویزا نیومده، کلافه ایم ، بیشتر من، شاید چون همیشه خودم رو زیاد در خیال های آینده رها می کنم، دیگه دل بریدم از این جا، خیلی وقته روحم تو شهر جدیده، تو زندگی جدید، هر چند زیاد تلاش می کنم تا از اینجا هم استفاده ی مفید کنم ولی اقرار می کنم دل بردیم زیاد و
دلم میخواد زودتر بریم سروسامون بگیریم، قرارداد همسر که از اول ژانویه بود و دانشگاه من هم از اول فوریه، امروز 26 ژانویه هست و ما نه پاسپورتی داریم نه ویزای انگلیسی نه ویزای آلمانی، و فقط 4 روز دیگه قانونا ویزای اینجا رو داریم!

دلم میخواد بریم تو شهر جدید، خونه ی خوب بگیریم، ماشین بگیریم، ظرف های خوشگل، خیلی دوست داشتنی هام ساده اند و بدیهی ، یعنی بعضی وقت ها اینقدر بدیهیند که حتی روم نمیشه بیام اینجا بنویسمشون.

امان از این انتظار