یه موزیک ملایم از سی دی انجلز* داره پخش میشه، سه تا هویج پوست کندم کنار دستمه، هوای بیرون دوباره پاییز گونه شده و بارانی، کتاب همنوایی شبانه ارکستر چوب ها اثر رضا قاسمی از انتشارات نیلوفر رو میخونم، این هم از اون دست کتاب هایی که معمولا در اکثر لیست کتاب های توصیه شده بود ولی خیلی منو جذب نکرد، داستان ساده ی چند مهاجر ایرانیه که به جبر وضعیت بد ایران زدن بیرون از کشور و حالا درگیرند با حال و گذشته و آینده شون، با بیان جسورانه ی مشکلات جنسی آدم های داستان، از بابت تامل کردن در حجم انبوه بدبختی که سال ها برامون ایجاد کردند، نسل به نسل میتونه بد نباشه خوندنش، ولی راستش رو بگم این روزها دلم یه رمان کاراملی رنگ میخواد، نه خاکستری، از این هپی اندینگ ها، شاد تر، با داستان های روشن تر، آدم ها آرام تر، زندگی های باثبات تر،


*angles