گفته بودم که زمان خوابوندن ظهرگاهی پسرک رو خیلی دوست دارم، چون اولا خیلی راحت تر میخوابه و دوما و مهمتر اینکه از زیر مبل کتاب هایی رو که قایم کردم رو در میارم و تا وقتی که روی پاهام داره شیر میخوره و میخوابه من کتاب های دوست داشتنیم رو میخونم.

استخوان خوک و دست های جذامی اثر مصطفی مستور از نشر چشمه، کتابی بود که تازه تموم شد، دوستش داشتم، بیشتر نوع نگارشش رو، موضوعش بدک نبود ولی یه حس غمی پسِ نوشته اش بود که گاهی دلم رو چنگ میزد، داستان آدم های مختلف در یه آپارتمان با زندگی های بسیار متفاوت، یه حس جالبی بود از اینکه آدم بدونه هر کسی داستان خودش رو داره و مثلا همین همسایه کناریت خودش میتونه منشا ایجاد یه رمان باشه زندگیش ولی در کل نثر روانش خیلی پر کشش بود، مثل کتاب قبلی که ازش خوندم روی ماه خداوند را ببوس...

یک جای امن اثر مرجان شیر محمدی از نشر مرکز هم کتاب خوبی بود که هفته ی پیش تموم شد، شامل 7 داستان کوتاه، خوب بود، من بیشتر داستان توکا رو دوست داشتم، شاید چون حال وهوای شمال رو داشت

یکسری کتاب دیگه هم اون زیر وجود دارند که باید خونده بشن