ساعت ده و نیم شبه و من هنوز کتابخونه ام، فردا باید یه گزارش جامعی رو به استادم تحویل بدم، دبروز هم تا 11 شب بودم، خسته ام ؟ آره ولی خیلی میچسبه بعد از 2 سال دوباره برگردی به درس و دانشگاه

دلم برای اون پسر نرم لیمویی پوشم یه ذره شده، صبح بردمش کلاس بازی تا تونست هیجان زده بازی کرد، بعد از ظهر هم همسر اومد خونه و من تازه ساعت 4 زدم بیرون به سمت کتابخونه ، فردا هم میبرمش کلاس، یه گروه بازی هم برای جمعه هاش پیدا کردم نزدیک خونه، واقعا لذت میبره از این جمع های کودکانه ی پر از اسباب بازی و واقعا خوشحالم که از 6 ماهگی داره میره به این تیپ گروه های بازی.

همه چیز به ظاهر خوبه ولی دلم غم داره، میدونی وقتی دلگیر بودن از زندگی زناشویی طولانی بشه کم کم این سردی رابطه میشه ، عادت

متاسفم که باید اذعان کنم دارم عادت میکنم..

باید بیام مفصل بنویسم، تا بعدا یادم باشه که وسط این همه حس های خوب چه جوری خر ملا یه پاش لنگ بود...