Saturday, 27 March 2010

ایران بودم به مدت 1 ماه، پرم از حس های خوب، پرم از غصه، پرم از تناقض، پرم از مریضی بچه، پرم از محبت خانواده ایه که بی مثاله، پرم از چه کنم چه کنم برای ادامه مسیرزندگی و باز هم پرم از حس های خوبه خوب
باید بنویسم همه نانوشته های درونم رو

5 comments:

  1. سلام عزیزم،
    خوش اومدی! من کلی‌ ترسیدم چون قراره برم ایران و همهٔ این‌ها رو تجربه کنم. از دلتنگی‌ هاش وقت برگشتن ترسیدم!!!!!
    ببوس پسرک رو.

    ReplyDelete
  2. Man ham ye roozhaye na khili door hamin ghadr ke migi por az tanaghoz boodam. ghavi bash dokhtar jan, masiret ro peida mikoni. motmaenam ke mitooni...

    ReplyDelete
  3. residan bekhir doste aziz v mehrabonam. arezoo mikonam hamishe por az heshai khoob bashi, xxx

    ReplyDelete
  4. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  5. che ajab comment man post shod. I don't know but for unknown reason I can't post a comment from home !

    ReplyDelete